14-15....tozpembeydi, ve hizla kararmaya ba$ladi... siyaha vardik ve orada kaldik...
diyorumki.. bize artik biraz ciddiyet lazim. $imdiye kadar her$eyi bo$verdigimizden degil, ama nedense hep üzücü $eyleri dü$ündük, düzeltmeye cali$tik. artik bu i$i biraz ciddiye alip, güzel $eyleri dü$ünsek, onlari yogunla$tirmaya cali$sak.. hani $u dillere destan pozitif enerji, $u pozitiflik vs. var ya, birde öyle denesek. ne kaybederiz ki, olsa olsa yerimizde sayariz; onu da herzamanki halimizle zaten yaptigimiza göre bir kaybimiz olmayacaktir.
hem güzel… hem öyle cirkin ki; cirkin, kötü ve siyah. ama öyle bir an geliyorki…bembeyaz oluyor, umut dolu, ne$e dolu… hayat, Allah a$kina, kendini bana bir anlat, ben anlayamadim seni, kimsede seni bana anlatamadi. bir öylesin, bir böyle… olumsuz yanin agir basmasina ragmen senden beklentim cok, her gecen gün artiyor. ama karar ver lütfen. bizler de rahat edelim. insan milleti böyle, neyin ne oldugunu ögrenince, anlayinca, kavrayinca mutlu olacagini dü$ünüyor. bunlari saglamak icin basit bir aciklama ile de yetinmeyip, bircok kez net bir $ekilde tekrarlanmasini ister. bekliyorum, sabirsizlikla bekliyorum. korkarim bu istegim yerine gelmeyecek, ama yinede bekliyorum - $imdilik. bekliyorum, cünkü kendini tanitman benim icin cok önemli. sen kendini bana tanit ki… bende kendimi sana tanitayim. adim attigin zemini bilirsen, adimini ona göre atarsin. bence.
bir bo$luk dü$ün. sürekli dü$ü$. tabana ula$mak imkansiz ama bunun bilincinde degilsin. cakilma korkusuyla kivraniyorsun. bir dal bulup tutunuyorsun, tam güvende hissettigin an dal kiriliveriyor, cakilmayacagini bilmeden cakilacagim diye korkarak mecburen devam ediyorsun yoluna. $ansin varsa bir dal daha cikiyor, ona tutunuyorsun, ayni $ekilde o da kiriliyor, sen yine cakilmayacagini bilmeden cakilacagim diye korkarak mecburen devam ediyorsun yoluna. ve bu böyle sürüp gidiyor. ve BEN izliyorum seni. $a$irttimmi… dü$eni benmi sandin yoksa? benim ayaklarim yerde, o lüksüm yoktu benim hic öyle bo$luklara ucacak. ayrica ucsam bile yercekiminin tersine ucarim, ona dogru degil. bazen dü$ünmüyorda degilim, ba$kalari gibi hedonizm’e mi siginsam. hayir, bundan ibaret degil her$ey, olmamali. uykulardan uyanip yüzümde bir tebessüm olu$abiliyorsa… yetmeli. ba$a ne geliyorsa daha’sini istemekten geliyor. ve farketmeden birde bakmi$sin ucuyorsun, dü$üyorsun, dallar buluyorsun, cakilacagim diye korkuyorsun… yok kalsin, iyi böyle. birde ben ba$lamayayim BENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBENBEN demeye. ama dogru olmadi, sanirim yeterince ben diyorum. ama istatistik olarak azdir.
